Om redenen die onomkeerbaar zijn, heeft Sean zijn vrouw verlaten. Hij wil alles anders aanpakken en neemt het besluit om een maand in een hotel te gaan wonen.

Sean leert Miranda, Esther en Eva kennen. Eva is eigenares van een tearoom, de andere twee werken in het hotel. En dan is er nog Nadja. Zij is er rotsvast van overtuigd dat Sean de man van haar leven is en ze zal er alles voor doen om hem aan zich te binden.

Sacrament gaat over relaties en hoe schrijnend fout die kunnen lopen, over vastberadenheid die als enig doel heeft het egoïsme te laten triomferen, over mensen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben.

Een psychologische thriller van formaat die zich afspeelt tegen de achtergrond van de schijnbaar perfecte omgeving van een hotel.

In een droom denkt hij aan een andere vrouw. In een droom denkt zij aan haar man. Het zou bij een droom blijven, daar zijn zij beiden van overtuigd. Zij zijn eenvoudigweg niet gewoon met een ander te leven. Twintig jaar lief en leed veeg je nu eenmaal niet zomaar van de kaart. Nu niet, later niet. Maar wat als het noodlot toeslaat?

“Ik heb er lang over nagedacht deze brief te schrijven. Ze vroegen mij waarom we brieven wisselden. Daar kon ik geen sluitend antwoord op geven. Omdat we graag schrijven, denk ik. Antwoordde ik. En hoe we er toe zijn gekomen om brieven te schrijven. Ook geen antwoord. Gewoon, omdat we. ‘Maar waar hebben jullie elkaar dan leren kennen?’ vroegen ze mij.” Ik aarzelde. Daar wist ik het antwoord wel op.

Kristof Verhassel (Sint-Niklaas, 1979) is een Vlaams acteur (Thuis, Wittekerke, Emma, LouisLouise, …). Op zijn vijftiende begon hij met amateurtoneel in Sint-Niklaas. In 2003 studeerde hij af aan het Conservatorium van Gent, Departement Dramatische Kunst, opleiding Drama – Woord. In het theater speelde hij mee in een aantal producties van theatergezelschappen en Het Gevolg en Theater Malpertuis.

“Het had Kristof moeten zijn” is een verzameling bonte, hilarische, en ontroerende columns waarin Kristof centraal staat.

Een ogenschijnlijk gelukkig gezin in een doodgewoon dorp. Paul, Veerle en hun twee kinderen worden uitgenodigd op het huwelijksfeest van de zus van Veerle en haar toekomstige man. Wat de gelukkigste dag voor de twee jonggehuwden zou moeten worden, ontaardt in een regelrechte nachtmerrie. Een restaurant, de fascinatie voor Dalì, een schizofrene vrouw, verdoken verlangens, uitgestelde kinderwensen en ongeoorloofde liefdes. Alles leidt naar twee personen die het mooi voor elkaar lijken te hebben, totdat hysterie het van het gezond verstand overneemt.

In Andreas’ leven viert de eentonigheid na meer dan dertig jaar huwelijk hoogtij. Tijdens al die jaren laat de herinnering aan een overrompelende jeugdliefde hem niet los. Hij verliest zichzelf in dat verleden, meer bepaald in de correspondentie tussen hen geschreven. Gaandeweg vormt zich het idee om haar opnieuw op te zoeken. Tot hij op een dag wakker wordt en merkt dat zijn vrouw de voorbije nacht is overleden.

In “Arcanum” neemt Steven Desmet zijn lezer mee in een artificiële wereld waarin elke beleving anders is. Merlijn en Augustijn verlaten hun thuisbasis en trekken naar Texas, allebei met een andere reden. Daar raken ze in contact met Benjamin, professor in de Theologie. Heel voorzichtig neemt hij de twee mee in zijn wereld van godsbeleving, kaartleggingen en waterpijpen. Totdat hij hen volledig naar zijn hand heeft gezet. Alles lijkt volgens plan te verlopen, tot Vanessa haar intrede maakt.

Wat blijft, als alles voorlopig is?

Na een val van de trap, waardoor beide benen van schrijver Jacob tijdelijk verlamd raken, haalt hij herinneringen op aan de grote, verboden liefde die hij verloor, aan zijn ouders en aan zijn vervreemde zoon.